Μια πρόγευση της πολιτικής που θέλει να εφαρμόσει το ΠΑΣΟΚ στην εκπαίδευση δόθηκε με τις δηλώσεις της Υπουργού Παιδείας κ. Άννας Διαμαντοπούλου, τον Νοέμβριο.
Η νέα ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, έχοντας κάνει αποδοχή της κληρονομιάς των ρυθμίσεων της προηγούμενης κυβέρνησης στο χώρο της εκπαίδευσης που θεμελιώνουν ένα φθηνό, πειθαρχημένο και ευέλικτο σχολείο και πανεπιστήμιο, με προστατευτικό καμουφλάζ τη λεγόμενη δημόσια διαβούλευση (μια άλλη ονομασία του προσχηματικού «κοινωνικού διαλόγου»), και με όχημα την παραλυσία των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών, θεωρεί ότι είναι η καλύτερη περίοδος για να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα σε μια συνολικότερη αναδιάρθρωση στο χώρο ιδιαίτερα της σχολικής εκπαίδευσης.
Οι επιχειρούμενες αλλαγές, βασισμένες στις οδηγίες του διευθυντηρίου της Κομισιόν, επιδιώκουν να κατακερματίσουν τον όποιο ενιαίο χαρακτήρα της παιδείας έχει απομείνει, να διαμορφώσουν εργασιακές σχέσεις συμβατές με το «αποκεντρωμένο σχολείο» και να εντείνουν την ταξική διαφοροποίηση. Στα πλαίσια αυτά επικεντρώνουν στο σπάσιμο της ενιαίας εκπαίδευσης για όλα τα παιδιά και την ένταση της ταξικής διαφοροποίησης στη μόρφωση μέσα από την αλλαγή των αναλυτικών προγραμμάτων, στην συνεχή και με διάφορες μορφές αξιολόγηση του εκπαιδευτικού και του «σχολικού προϊόντος», καθώς και στην ένταση των εξεταστικών φραγμών.
Η Υπουργός Παιδείας κινήθηκε σχεδιασμένα και μεθοδικά. Αρχικά με έναν πρωτοφανή επικοινωνιακό χειρισμό, με ανεπίσημο έγγραφό την Τετάρτη 4/11, επιχείρησε να πιάσει τα στασίδια των media και να ελέγξει την πληροφόρηση. Έτσι πληροφόρησε “off the record” τους εκπαιδευτικούς συντάκτες των ΜΜΕ ότι «ένας εξαιρετικά μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών, που μπορεί να υπερβαίνει και τις 10.000 βρίσκεται αποσπασμένος σε διάφορες υπηρεσίες του Δημοσίου. Από την κεντρική υπηρεσία του υπουργείου και τις περιφερειακές διευθύνσεις ως τις κατά τόπους Ιερές Μητροπόλεις!!!»