Σ’ αυτό το τεύχος συνεχίζουμε με τον ζωγράφο Ζερικώ που μερικά από τα έργα του παρουσιάσαμε στο προηγούμενο τεύχος (82) της Ουτοπίας.
Ο Ζερικώ ήταν περισσότερο γνωστός για τα σχέδια των αλόγων. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον Ιστορικό της Τέχνης Bruno Chenique, που η ιστορία της τέχνης του αρνήθηκε την ιδιότητα του ζωγράφου της ιστορίας.
Δεν τον συνέκρινε με τους μεγάλους Νταβίντ, Ένγκρ και Ντελακρουά. Δεν ήταν στοχαστής, δεν άγγιζε την αλληγορία και την συμβολικότητα σαν τους διάσημους συναδέλφους του. «Δεν ζωγράφισε τίποτε αληθινά τέλειο παρά μόνο τα άλογά του. Ήταν πολύ λίγο για να παίξει κάποιο ρόλο», διαβεβαίωνε το 1914 ο Louis Dimier.
Ο Ζερικώ κατασκευάσθηκε από τους πονταδόρους της Τέχνης, συμπεραίνει σαρκαστικά ο Bruno Chenique στην εισαγωγή του βιβλίου του Τα άλογα του Ζερικώ (Bibliothèque de l’ Image, 2002).